Ku je?

«Atëherë Zoti Perëndi thirri njeriun dhe i tha: “Ku je?”» — Zanafilla 3:9

«Ku je?» Është një pyetje e thjeshtë që e dëgjojmë shpesh. Zakonisht përgjigjemi duke treguar vendndodhjen tonë: «Jam në shtëpi», «Jam në punë», «Jam rrugës». Por ndonjëherë kjo pyetje shkon përtej vendndodhjes. Kur dikush që na do na pyet «Ku je?», ai mund të kërkojë të dijë çfarë po ndodh me ne. Sepse marrëdhëniet kërkojnë komunikim, sinqeritet dhe përgjigje.

Po sikur sot Perëndia të të pyeste: «Ku je?» Çfarë do t’i përgjigjeshe?

Ku je fizikisht? Ndoshta në kishë, në punë apo në shtëpi. Por ku je mendërisht? Çfarë mendimesh, shqetësimesh apo frikërash mbushin mendjen tënde? Ku je frymërisht? A po rritesh në besim apo je larguar nga Perëndia? Dhe mbi të gjitha, ku je në marrëdhënien tënde me Të?

Në Zanafillën 3, pas mosbindjes së Adamit dhe Evës, diçka ndryshoi rrënjësisht. Ata që ishin krijuar për të jetuar në bashkësi me Perëndinë, tani po fshiheshin prej Tij. Mëkati kishte sjellë turp, frikë dhe ndarje.

Por vini re diçka të jashtëzakonshme: nuk ishte Adami që po kërkonte Perëndinë, por Perëndia që po thërriste Adamin.

«Ku je?» nuk ishte një pyetje që buronte nga mungesa e informacionit. Perëndia e dinte ku ndodhej Adami dhe çfarë kishte bërë. Ishte një thirrje për t’u përballur me mëkatin, për të dalë nga fshehja dhe për t’u përgjigjur me sinqeritet.

Edhe sot mëkati na shtyn të fshihemi, të justifikohemi dhe të largohemi nga bashkësia me Perëndinë. Por lajmi i mirë është se Perëndia nuk e ka braktisur njeriun në gjendjen e tij mëkatare. Përmes Jezus Krishtit, Ai ka hapur rrugën e faljes dhe të pajtimit me Të.

Nuk kemi nevojë të fshihemi pas frikës, turpit apo një pamjeje të jashtme fetare. Mund të vijmë përpara Tij me sinqeritet, pendim dhe besim.

Perëndia e di ku je. Pyetja është: A je i gatshëm t’i përgjigjesh?

«Nëse i rrëfejmë mëkatet tona, ai është besnik dhe i drejtë që të na falë mëkatet dhe të na pastrojë nga çdo paudhësi.» — 1 Gjonit 1:9